Seni sen olduğun için sevebilen,
Her türlü şartta yanında duran,
Herkes çekilince "ben varım" diyen,
Varlığıyla senin varlığına güç katan.
En zorlu gününde arkasını dönüp gitmeden,
Sarsılmaz bir dağ gibi ardında duranı,
Hatta seni, senden bile sakınıp koruyanı,
Bulmak; çölde bir damla su bulmaktır.
Gönül sarayının kapısını aralayan,
Menfaat gözetmeden ruhunu kucaklayan,
Yaranı sarıp, acını kendi acısı sayan,
O dostun nefesi, en mukaddes rüzgârdır.
Sözde değil, özde sadakat arayanlara,
Yalan dünyanın sahte ışığından kaçanlara,
Karanlık gecede sığınılacak bir liman gibi,
Vefa durağında bekleyene selam olsun.
İyi günde herkes alkış tutar elbet,
Kötü günde belli olur asıl asalet,
Yükün ağırlaştığında omzunu veren,
İşte odur sarsılmayan en büyük emanet.
Zaman değirmeni öğütürken ömürleri,
Silinip giderken hatıraların çoğu izleri,
Sönmeyen bir kandil gibi kalpte yanan,
O kadim dostluğun sönmez hiç ferleri.
Ruhun daraldığında göğsüne nefes olan,
Sessiz çığlıklarını uzaktan duyabilen,
Kusurunu örtüp, erdemini yücelten,
Bir can yoldaşı, paha biçilemez hazinedir.
Çıkar dünyasında kaybolan ruhlar varken,
Vefa çiçeğini yüreğinde diri tutan,
Kırılsa da dalı, kökünden kopmayan,
O asil gönüllere binlerce rahmet olsun.
Sevgi emek ister, sadakat ise yürek,
Bu yolda yürümeye bükülmez bilek gerek,
Kim ki bu hakikatle menzile varırsa,
Onun ismi gönüllere silinmez kazınacak.
Şimdi bu dizelerle selam olsun uyananlara,
Vefayı bir yaşam borcu sayıp duranlara,
Bulanlara, kıymet bilenlere ve sönmeyenlere,
Garip Murat'tan içten bir dua olsun.
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 14:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!