Vaktinden önce düşüyordu tavim yaprakları
Ayakları uzak bir yolun tozuna bulanıyordu yüreğim
Düşlerimin kuytusunda ıslanmış bir yolcuydum şimdi
Kimdi bilmiyorum gecenin karanlığında ıslıklı şarkılar söyleyen
Sönmeyen bir evin lambasına takıldı gözlerim,
Özlemim tazelendi yine seni sadece seni özledim
Közledim yine sol yanımda sana üşüyen yarınlarımı
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta