Aklımdan çıkmıyorsun...
Sensiz bomboş bu hayat...
Aşk mıydı o,..
Aşkımsı bir şey miydi...
Neydi...
Beni bağlayan...
Kanatan dudağım,..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yürek, dağ olup kabarmış, nehir olup, taşmış. Dizeler de şiire dönüşen duygular bambaşka bir duyu olmuş, tutuşan yüreği dindiremiyor. Kutlarım sevgili Yağmurcuğum, çok güzel olmuş. Gönül hanemden kucaklar dolusu çiçeklerle tam 10 puan şiirinize derken, sevgilerimin en yücesi başım üstünde taç oldunuz.
Ruhi HATUNOĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta