Elimi uzatsam yanacakmışım gibi.
Ve
Ne vakit yeşili ansam aklıma yaprakların dökülüverilir...
Hüznün yağmuru mu yoksa bu?
Neden kahveye çalan gözlerin kadar kapalı hava ?
Yoksa sonu kuşak mı başı gök mü?
Dilin lâl mı, gözün perde mi?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta