Seni pek çok sevdiğimi, biliyorsun sen de canım,
Vakti geçti desen bile, gönül vazgeçmiyor senden.
Yaşanan bu hâtıralar, hâyâlimden hiç gitmiyor,
Öyle izler bıraktın ki, hiç çıkmıyor belleğimden.
Elimdeki çiçeklerden, başına taç yapmıştım,
Dizlerime yattığında, saçlarını okşamıştım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta