O gece yağmur yağdı şehre. Kalbimden ismin geçti aklım bile duymadı. Gözyaşlarım karıştı yağmura ve ne yazık, kalbimdeki yaşlarla boğuldular tüm yağmurlar o gece.
Yağmur;
kapkara, simsiyah gecenin ardında bırakmak gözlerimi ve tüm zamanlara kör bakmaktı artık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta