Seni Özlemek Şiiri - Mehmet Hanifi Erdinç

Ve gözlerin düşer aklıma,
Gecenin karanlığında esen,
Bir meltem gibi
Bir rüzgâr değil bu,
İçimde yer değiştiren
Bir suskunluk, bir çaresizlik.

Kendimi tamamlamak için
Gelmedim sana,
Ben eksik olduğumu,
Seninle fark ettim.
Durduğum yer,
Kabullenişin en sessiz hâli.

İçimde dolaşan bir boşluk değil,
Sana açılmak isteyip,
Hep yarım kalan bir cümle.
Seni özlemek sana dönmek değil,
Kendimde eksik kalan yere
Adını usulca bırakmak.
Gözlerimi kapattığımda
Yakınlığın bir nefes kadar kısa değil,
Bir bekleyiş kadar uzun,
Bir çığlık kadar sessiz,
Ve bir çocuk gibi sabırlı.