Günlerden pazar akşamı,
Sen varlığınla ruhumu demlerken,
Ben mum ışığında gölgeni arıyorum...
İçimdeki özlem; gün ışığı gibi,
Işıklarını denize sunan bir ışık...
Bunun varlığının verdiği huzur,
Çözümsüz sorulara çözüm arar gibi...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta