Seni ne zaman düşünsem
arkasından bir durgunluk çöker bu kente.
Ne yapsam, nereye gitsem
hep aynı yalnızlık izler peşimi.
Gelsen…
Bir çalsan kapımı,
açsam seni
sonsuzluğa.
Bir ömür
aynı pencerenin manzarasına
uyansak.
Işık olsan
karanlık sokağıma,
içimde yarım kalan
o boşluğu doldursan.
Yanımda olsan
en çok ihtiyacım olduğunda.
Gelsen…
konsan
kırık dallarıma.
Kayıt Tarihi : 16.7.2020 17:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!