Seni Kimse Üzmesin Şiiri - Yazar Murat Şair

Seni Kimse Üzmesin

Bir gün kalbin yorulursa eğer
Sessiz bir hayatın kıyısında Durursan adının bile bilmediği
Bir özlem düşerse içine bil ki
Bir yerde Sana dokunmadan
Seni seven bir Adam var

Ben seni gülüşünden tanıdım
Ve bir de gözlerinin susuşundan
İnsan bazen bir bakışta anlar
Kime içinin kapılarını açacağına
Ve kimi kalbinde sonsuza dek Taşıyacağına

Seni kimse üzmesin isterim
Ne bir kırık söz
Ne de yarım bırakılmış bir sevda
Kalbin incinmesin diye
Dünyayla bile kavga ederim
Tek bir göz yaşın için

Ve senin gülüşün
Karanlık bir gecede yakılan bir ışık
Bir kez içime düştü mü sönmüyor
Artık ne zaman seni düşünsem
İçimi aydınlanıyor bir an

Belki kader bizi ayrı yerlere
Sürükler belkide adımı bir gün
Unutursun ama ben hep aynı
Yerde kaldım seni ilk sevdiğim
Duygunun içinde sessiz vede
Değişmeyen

Eğer bir gün
Hayat sana ağır gelirse hiç sıkılma
Gökyüzüne bak sadece
Ben orada bir dilek gibi dururum
Senin için kimse seni üzmesin diye...

Yazar Murat şair