seni kaybetmekten korktum
korktu suya inen ceylan
ilk kez ağladı bir şahmeran
ürktü gelincik
papatyaya konan kelebek kanatlarını yoldu
bir baraj gölü
korkmasınlar diye balıklarını erken uyuttu
seni kaybetmekten korktum
benzi sapsarı oldu balkondaki begonvilin
durmadan yatak değiştirdi bir nehir
denizle buluşmayı ve deltasını unuttu
içindeki boşluğu büyüdü uçurumların
çam ağaçlarının kabukları döküldü
yağmur yağmayı gözünde büyüttü
nilüferler bataklıkları kuruttu
seni kaybetmekten korktum
güneş doğmaktan utandı doğmadı
ezildi üzümler ama şerbet olmadı
esmerleşti sarışın buğday başağı
bal yapmadı arılar çiçeklere konmadı
tüm dengeler bozuldu onmadı
korktu korku bile utandı korkuluğundan
kutuplarda sular bile donmadı
velhasıl bir tanem senin için dönüyor dünya
hiç bir kuşkum kalmadı
Muammer Can
Kayıt Tarihi : 1.5.2025 16:11:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şıvgın kitabından
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!