Şimdi;
İstanbul'da sen zamanı..
Ağaçlar seni açar,
Çiçekler sen kokar
Sen dolarsın her yere
Damla...Damla..
Ortaköy'de kahveler
Seninle açar kepenklerini.
Seninle sahlepler,
Bir başka sıcak..
Sen vurursun sahile,
Dalga...Dalga..
Vapurun düdüğü,
Seni müjdeler.
Martılar kanadını
Seninle çırpar sanki..
Emirgan'da çay,
Seninle daha demli..
Çayımda sen..
Sigaramda sen.
Seni içerim,
Yudum...Yudum...
Hisarın ışıkları,
Karşılıklı vurunca denize,
Yakamozlar,
Senin adını yazar..
Güneş seninle batar,
Yine seni müjdeler
Doğarken,
Ilık...Ilık..
Hele;
Sarıyer tepesinde
Katır tırnakları
mis gibi sen kokar.
Beyazlara bürünmüş,
Telli baba,
Seni vurgular gibi,
Aşkı vurgular gibi.
Ve kavuşmayı..
Dolar,taşar
Hınca hınç..
Güneş, kavaklarda
Bir başka batar..
Rakı sen kokar,
Balık sen kokar..
Gecesi,gündüzü,
Yedi tepesi,
İnan ki seninle
Bir başka güzel..
Yetmedi mi,
Ayrı kalman sıladan?
Sensiz tad almıyorum,
Güzelim İstanbul'dan..
Kayıt Tarihi : 20.4.2007 14:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)