Seni hatırlatan ne varsa çıkarıyorum hayatımdan,
Hayallerimi,dünyayı, çiçekleri bile daha az seviyorum
Gözlerime bakmıyorum mesela,unutuyorum kendimi
Bir yutkunmanın ardından,Sessizleşiyor dünya
Ben sen oluyorum,bakışlarımı bile kaçırıyorum kendimden
Seni hatırlatan ne varsa vazgeçiyorum tek tek,
Geriye ben kalmıyorum..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta