Sayfalarına bile dokunulmayan ağlayan bir kitap gibiyim.
Umutla açıp, bir kenarda unutulup küflenmiş bir elma yada,
Yada sözleri unutulmuş, bir daha hiç bir sazın teline değmemiş bir şarkı gibiyim.
Ben sensiz hep eksik, hep anlamsız bir haldeyim.
Ökçesi kanayan adımlarla gelirken bana zaman,
Sesin yoksa, yüzün görünmüyorsa yaşamadan geçip gidiyorum.
Gecenin teni dokunurken yastığıma, farkına bile varmadan ağlıyorum.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Oldukça güzel bir şiir...Tebrikler Seçil Oğuz..Kaleminiz daim olsun.. . Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta