Değişmedim, sanmıyorum, değişmemde bundan sonra.
Sevmişimdir hep yalnızlığı, seveceğim de mutlaka.
Hasret kalmışımdır rahatça oturup, sırtımı dayamaya.
Tahammül edememişimdir çoğu zaman, yanımda bir insana.
Bazen unutmuşumdur konuşmaya, yanımdaki biri ile.
Demek yetiyormuşum o sırada ben, kendi kendime.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta