Seni Düşünüyorum İstanbul

Seni düşünüyorum, İstanbul
Karasıyla, deniziyle, yeşiliyle nakşetmiş, Rabbim
Fethini müjde vermişti, Hazreti Peygamberim
Yürüdü; o şanlı yolda binlerce rehberim
1453’te gerçek oldu; beşareti Peygamberim

Seni yar etmekti; İslam’a diyarın
Nasip olmadı; kimselere geç oldu; muradın
Vazgeçilemezdi; zafer için devam etti ilamın
Gemiler, karada yürütüldü; bu son şansın

Surların ve orduların ne kadar güçlü olsa
İmana karşı dayanamazdı; artık yer yarılsa
Zamanı gelmişti; bir an önce zafer güneşi doğsa
Kalmamıştı, mecali bizansın biri bu emanete sahip çıksa

Artık kararlıydı; almaya İstanbul’u, Fatih Sultan Han
Döktürdü topları, yürütüldü; karada gemiler, akıllara ziyan
Kurdu, karşıya rumeli hisarını, düşmana vermedi; aman
Hücuma geçirdi; orduları, Theodosiusa, gelmişti son an