Seni düşünüyorum uçurumun kenarında
Bir intihar gibi
Düşüyorum rüyalardan, hayallerden
Çünkü tutamıyorum ellerinden, tutunamıyorum
Başka bir ele dokunamıyorum ne de tenine
Hissedemiyorum nefesini nefesimde
Aklından çıkmıyor düşüncesi
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




şiirde kopukluk ve karamsarlık hakim . okuyunca hüzün değil de ikilemlere , çıkmazlara girmek hoş olmamış....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta