Her karanlığın ardından,bir şafak söküyorsa,
Ufuklar aydınlanıp,Güneş süzülüyorsa,
Bil seni düşüyor ve seni özlüyorum.
Umudum yeşerip de,çiçekleri açtığında,
Ah hasretin içimi, heran yaktığında,
Kalmadı bir farkı hiç, bu Güneş doğmasa da
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta