Anılar diken diken tırmalar yüreğimi
Ve ben Mutsuzlukla altında sabahladığım
Deniz kenarında ki söğüt ağacını
Vefasızlığınla anımsarım bir bir
Bir hıçkırık düğümlenir boğazımda
Her şeyden kaçmak isterim
Yaşamaktan bile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta