Bu gece ben,
Gecekondu semtlerinde oturan
O bahtsız çocukların
Arife gecesi başuçlarında
Özenle katlanmış duran
Bayramlıklarını düşünü
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Şairin empati duygusundan anlaşılıyor ki , kendiside bir zamanlar bahtsız bir gecekondu çocuğuymuş. Önemli olan ; makus talihini yenip gecekondu çocukluğundan mevki-makam ,mal-mülk sahibi olunduğunda ilk iş
( çingeneye padişahlık vermişler ilk babasını artırmış) o çocuğu öldürmek olmamalı !
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta