Sefil bir yalnızlık çöktü yine geceme;
kararsız bir soğuk, kendi haline bir sessizlik..
Söndürdüğüm sigara izmaritleri ele veriyor özlemimi..
Birtek gözlerini düşünmek,
birtek o değiştiriyor odamın rengini..!
Heryer yeşil oluyor,
ve ben aniden gülümserken buluyorum kendimi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Acımı koca bir kadın gibi çekiyor,
seni küçük bir çocuk gibi seviyorum..!
Daha ne söylenebilirki....çok güzel bir tat bıraktı şiiriniz...tebrikler...
hasret yürekte ise hep acıtan kıvrandıran hüzünlendiren işte böyle dize oluyor ,mısra oluyor ,şiir oluyor .tebrikler şiirlerinizde hep aynı tat var.
Doğum gününüz münasebeti ile
uğradığım sayfanızda
Bu güzel çalışma ile karşılaştım
Tebrik ediyor ve
Yaşayacaklarınız
Yaşadıklarınızdan
Daha renkli
Daha hareketli
Daha bereketli
Geçmesi temennisi ile
Doğum gününüz kutlar
Yüca Rabbimden
Sağlık,afiyet ve başarı dolu bir ömür
Niyaz ediyorum.
Osman ERDOĞMUŞ
SAKARYA
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta