Seni düşünmek, ne garip bir duygu.
Hem huzur veriyor, hem acı.
Tıpkı varlığın gibi,
Tıpkı İstanbul gibi.
Belli belirsiz duygular yaşatıyor bende.
Üstelik hayatımı da belli belirsiz kılıyor.
Ben bir kağıt oluyorum,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta