Seni düşünmek, ne garip bir duygu.
Hem huzur veriyor, hem acı.
Tıpkı varlığın gibi,
Tıpkı İstanbul gibi.
Belli belirsiz duygular yaşatıyor bende.
Üstelik hayatımı da belli belirsiz kılıyor.
Ben bir kağıt oluyorum,
Sen ise bir kalem.
Yazıyorsun kaderimi,
Çiziyorsun meçhule paralel.
Arada aklıma gelir de güzel gözlerin
Kaybolurum hayalinde bile.
Varlığını düşünmek güzel de
Ya yokluğun,
Ya sensizliğin acısı.
Anlayabilir misinki beni?
Anlayabilir misin bendeki sensizliği?
Yağmura susamış toprağı anlayabilir misin?
Ya da evladından ayrı kalmış anayı.
Anlasaydın...:,(
Kayıt Tarihi : 8.3.2007 15:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!