Sonra da karlar yağdırdın umutlarıma.
Ah be havar!
Sağımda sen kazılı,solumda yâr.
Otururum kumsalına dalarım ufkuna,
Denizinde bir mercan ellerimi okşar.
Hiç de borcum yokken sana,
Ne zaman ki dokundum sende saklı bir yârin yanağına,
Savurdu bedenimi estirdiğin deli boran bir rüzgâr
Bir vapurun kıç üstünde ayak üstü,
Dalgın dalgın seni düşlerim Ey İstanbul.
Tutarım saçlarından efkârımın,
Savururum Beyoğlu’na.
Sonra da salıveririm gözyaşımı dalgalı ummanına.
Bir elim seni çizer tuvallere,
Bir elim seni yazar inceden inceye.
Ellerim usulca ellerine değer,
Seni ararım hep aşkla dalan gözlerde.
Vapurlarını kaçırrırım,
Yapayalnız seni seyrederim iskelelerde.
Dalar giderim denizinin derinliklerine.
Sonra,
Aniden irklirim o haşmetli vapur sirenlerinle.
Off İstanbuull...
Ne çok özledim seni.
Seni arıar gözlerim,
Sana dalar bakışlarım bu günlerde yine.
Sende takılıır dilim,
Martıların çığlık atıar derinden yüreğimde.
20/9/2013
Saat: 22: 30
Sevim Çiçek KaradenizKayıt Tarihi : 2.3.2014 23:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)