Ömür dediğin, göğsümde sakladığım o eski mendilin kokusuymuş meğer,
Hasret ise tül perdenin ardından seyrettiğim o dilsiz, o kör karanlık...
Burada bulutlar bile senin kokunu getirmeden ağlamıyor toprağıma,
Aynaya düşen her çizgim, senin özleminin bıraktığı birer mühür gibi.
Seni düşlemek; kalbi kıyıya vurmuş bir sandalın sessiz bekleyişi,
Kendi nefesimin sesinde bile senin gizli fısıltılarını duymaya çalışmakmış.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta