Ömür dediğin, göğsümde sakladığım o eski mendilin kokusuymuş meğer,
Hasret ise tül perdenin ardından seyrettiğim o dilsiz, o kör karanlık...
Burada bulutlar bile senin kokunu getirmeden ağlamıyor toprağıma,
Aynaya düşen her çizgim, senin özleminin bıraktığı birer mühür gibi.
Seni düşlemek; kalbi kıyıya vurmuş bir sandalın sessiz bekleyişi,
Kendi nefesimin sesinde bile senin gizli fısıltılarını duymaya çalışmakmış.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta