Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Dolansın bedene candan kollarım
Vuslata yürüsün çetin yollarım
Yâr diye ağladı öksüz dillerim
Beş vakit duada seni diledim...
Ne yüce saygı duyulacak bir sevgi
ayakta alkışlıyorum bu tür büyük bir
sevgiyi büyük sevgi ancak büyük gönüllere sığar
ve bu fani aşkı fani sevgisi olamaz.
Sevgili Nur gönlüne sevgine sağlık
bütün kalbimle kutluyorum.
Kalemin daim olsun canım
Aşkın yüreğimde har oldu dinmez
Alevden yakışın müebbet sönmez
Öz yeminler etti sözünden dönmez
Beş vakit duada seni diledim..
Askin atesi düsmeyi versin...
Bir dua gibi islenmis dizelere Ask, dilerim bu hayirli Kadir gecesinin hürmetine ask olsun adin sevgili Nurdane hanim
Tebrikler
Sevgilerimle
İpek oldum metre metre satıldım
Kağıt olup sayfa sayfa yırtıldım
Ne bu çile doldu ne ben kurtuldum
Beş vakit duada seni diledim..
Hayatın acılarına katlanabilmek en büyük marifet.
Hep öyleyiz Nurdane Hanım.
Bazen rüzgarın önünde savruluyoruz..Bazen de kendi gerçeğimizden kaçıyoruz çaresiz...
Yüce Rabbim demiyor mu ki;
'Biz insanı çile üzerine yarattık.Başı boş yaratımadınız'
Selam ve saygılarımla.
Güzel ve etkileyici bir çalışma.
Tebriklerimle, selam ve saygılar...
Karşı kıyılardan yanan bir ışık
Sevda fısıldayan dillerim aşık
Ceylan gözlüm ruhum sana dolaşık
Beş vakit duada seni düşledim
Ne kadar güzel bir şey sevmek ve sevilmek
sn şaire bu güzel övgü dolu şiirinizi kutlarım
tebrik eder mutluluğunuzun daim olmasını dilerim
aşkınız bir alev olsun sevmeyenleri de yaksın
Saygılarımla
Ben seni severim canımdan candan
Kimse ayırmasın aşkımı benden
İnan esirgemem canımı senden
Beş vakit duada seni düşledim
Harikasın ablacığım
Bu ne güzel sevgi aşk dolu bir şiir
Kutluyorum
İnan senin adına ben çok sevindim sen bu sevgiyi aşkı çoktan hakettin
Dilerim mutluluğunuz beraberliğiniz bir ömür sürer
ilhamın kalemin sevgiyi aşkı yazsın
Sevgilerimle
Bu şiiri ben yazsaydım,DÜŞLEDİM-yerine -DİLEDİM....diye yazardım....hele ilk dörtlük böyle istiyor.....ama karar yazarına aittir tabi ki....sevgiyle kalınız.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta