Gece gündüz seni çalışıyorum orta çagda elleri nasırlı demirciyim su veriyorum çelikten yüreğime sana doğru şekillendiriyorum hasretine dayansın diye ateşlerde dağlıyorum kalbimi, ismini bilmediğim bir kôyde marangozum çıkma orada kal diye mengenede sıkıştırıyorum gôğsümü, kıtlık kıran vurmuş yurdunda değirmenciyim kuşların ağzından arpa çalıyorum sabır taşımda eliyorum sana olan umudumu onunla besliyorum, mağbedinin ônünde garip dilenciyim seni senden dileniyorum.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta