Gece gündüz seni çalışıyorum orta çagda elleri nasırlı demirciyim su veriyorum çelikten yüreğime sana doğru şekillendiriyorum hasretine dayansın diye ateşlerde dağlıyorum kalbimi, ismini bilmediğim bir kôyde marangozum çıkma orada kal diye mengenede sıkıştırıyorum gôğsümü, kıtlık kıran vurmuş yurdunda değirmenciyim kuşların ağzından arpa çalıyorum sabır taşımda eliyorum sana olan umudumu onunla besliyorum, mağbedinin ônünde garip dilenciyim seni senden dileniyorum.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta