Yaşlanmış bir ruhu taşıyor, benliğim. Bunca zaman yaşadığım umudu da kaybederek; siliniyorum yavaş yavaş hayattan!
Bulamadığım yüreğimin eşruhunu sözcüklerle değil; acı ile oynadığım yanlışlarla gözyaşlı bıraktım.
Gölgesini bile göremediğim; sevginin hayalini yaşamak, artık yoruyor.
Susan dudaklarımdan seslenen mutluluk çığlıkları çıksaydı; her tarafa.
Belki; dağılan sevinçlerle hüznü terkedebilirdim, içimden.
Geçen günlerden intikamımı alabilseydim diye; seni bulmayı isterdim,yanımda. Oysa! sessizliğe düşen; damlalarda anıları değil, hayallerde yaşadığım mutluluğu gerçeğe döndürmenin heyecanı ile bırakırdım, çaresizliğime kendimi.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta