Yaşlanmış bir ruhu taşıyor, benliğim. Bunca zaman yaşadığım umudu da kaybederek; siliniyorum yavaş yavaş hayattan!
Bulamadığım yüreğimin eşruhunu sözcüklerle değil; acı ile oynadığım yanlışlarla gözyaşlı bıraktım.
Gölgesini bile göremediğim; sevginin hayalini yaşamak, artık yoruyor.
Susan dudaklarımdan seslenen mutluluk çığlıkları çıksaydı; her tarafa.
Belki; dağılan sevinçlerle hüznü terkedebilirdim, içimden.
Geçen günlerden intikamımı alabilseydim diye; seni bulmayı isterdim,yanımda. Oysa! sessizliğe düşen; damlalarda anıları değil, hayallerde yaşadığım mutluluğu gerçeğe döndürmenin heyecanı ile bırakırdım, çaresizliğime kendimi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta