Yaşlanmış bir ruhu taşıyor, benliğim. Bunca zaman yaşadığım umudu da kaybederek; siliniyorum yavaş yavaş hayattan!
Bulamadığım yüreğimin eşruhunu sözcüklerle değil; acı ile oynadığım yanlışlarla gözyaşlı bıraktım.
Gölgesini bile göremediğim; sevginin hayalini yaşamak, artık yoruyor.
Susan dudaklarımdan seslenen mutluluk çığlıkları çıksaydı; her tarafa.
Belki; dağılan sevinçlerle hüznü terkedebilirdim, içimden.
Geçen günlerden intikamımı alabilseydim diye; seni bulmayı isterdim,yanımda. Oysa! sessizliğe düşen; damlalarda anıları değil, hayallerde yaşadığım mutluluğu gerçeğe döndürmenin heyecanı ile bırakırdım, çaresizliğime kendimi.
İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta