Fecr’in iştiyakıyla devran ederken gece,
İstanbul’un koynunda seni buldum Üsküdar!
Kalemimle kalbimden alarak bin bir hece,
Yüreğimden çıkmayan bir yer oldun Üsküdar!
Canı dilden aşkıyla beni böyle yakana,
Cemreli gözleriyle bana candan bakana,
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta