papatya yaprağında, saymadılar mı seni,
yaşarken öldürüp, ak'a mı sardılar seni,
yanımdan koparıp, toprağa verdiler seni,
seni ben, kalbimin, tam kalbine gömdüm.
mahşer de neymiş, cehennem de neymiş,
benimle mutluluk, hayalin de mi sahteymiş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta