Değersiz eşylarını ve atmaya kıyamadıklarını kaldırdığın
dolabının en ücra köşesinde durmuş seni bekliyorum.
Elindeki feneri doğru yere tutsan sesimi duyuracağım.
Ne çaredir ki sesizlikle kardeş, karanlıkla sır olup
Senden silinmeye yüz tutmuş hatırayım....
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta