İçinden kopan fırtınaların önünde savruluyorsun,
Nara atıyorsun ulu orta korkmadan ve hırçınca,
Ellerinle koparıyorsun,Senin için yeşeren kan güllerini.
Yine yok oluyorsun dumanlı havada,yağan yağmurlarda,
Ayaklarımın ucunda,İplerin boynumda olduğu an,
Anlık kayboluşunu,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta