İçinden kopan fırtınaların önünde savruluyorsun,
Nara atıyorsun ulu orta korkmadan ve hırçınca,
Ellerinle koparıyorsun,Senin için yeşeren kan güllerini.
Yine yok oluyorsun dumanlı havada,yağan yağmurlarda,
Ayaklarımın ucunda,İplerin boynumda olduğu an,
Anlık kayboluşunu,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta