Dumanlı yarınlarımda, yerdeki cam kırıklarında,
Solmuş siyah-beyaz resminle her gece.
Düşleyip özlerdim seni,
Tutkuyla sarılıp hayallere,
Rüzgarla koşan yapraklarla,
Seni beklerdim her gece.
Yazdığın mektupları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta