Geceler boyu bir başıma.
Yürürken taş kaldırımlarda.
Seni aradım boş sokaklarda.
Bir umut bile yoktu arkanda.
Karanlık geceler bilir beni.
Sokak lambaları tanır sesimi.
Seni ne çok sevdiğimi,
Onlar tanıklık ederler belki.
Bir de sessiz kaldırımlar var.
Sorsan, kim bilir neler anlatırlar.
Bir tek gecenin sessizliğini bozan,
Beyaz martılar ve dalgalar.
Aşkımı, senden gizledim.
Kendime hep isyan ettim.
Sana hiç kırgın değilim.
Biliyorum bütün hatalar benim.
Sensizlik ne zor bilemezsin.
İçimdeki acıyı hissedemezsin.
Aramızdaki duvarları göremezsin.
Derdimin dermanı sadece sensin.
Sen buraları bilemezsin.
Geceler çok soğuk geçer.
Beklerim aylar, mevsimler.
Sensizlik ölümden de beter.
Bir mum gibi eridim bittim.
Ne heyecanım, ne sevincim.
Kalmadı hiçbir ümidim.
Hala yaşıyorum bilmeni isterim.
Hoşça kal, işte gidiyorum.
Boş kaldırımlarda yürüyorum.
Karanlık sokaklarda dolaşıyorum.
Seni hâlâ deli gibi seviyorum.
Mustafa Kaynak
Mustafa Kaynak 2Kayıt Tarihi : 27.4.2020 05:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!