Kuş olup uçsam Adıyaman yollarına,
Sarılsam ruhumla, o sıcacık kollarına,
Gözlerindeki sevgiyle, büyülensem şevkinle,
Seni ararım yarim, neredesin o güzel gülüşünle!
Siyah gözlerin ufka dalar ta uzaklara
Düşme yarim, sevgisi olmayan tuzaklara,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta