Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Zihnim açılır, güzelliğin sarar dört bir yanı.
Yeter ne olur sevindir senin için bu yananı.
Eziyet etme sevindir senin için ağlayanı.
Telefona bak, her gün üzme seni arayanı. -- Sevgili hocam yine bir çalışma yapmışsın kutlarım yürekten .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta