Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
yari içten sevgisiyle ona yürekten bağlılığı ile yokluğunda döndüğü şehir de aoan olan özlemle hasretle arayan bir yürek sesi, şiir olup dile gelmiş,
güzel olan o ki; o sevgiyi güzel yüreğin kutsadığını ona sadık kalarak değişmeyen yönüyle şiirde kendisini bulmasıydı. yine hemşehrimi o güzel yüreğinin her güzelliği sahiplenen ve sahiplendiklerine olan sadakatiyle bağlılığıyla tüm içtenliğimle +10 tam puanımı da ekleyerek kutluyorum. saygılar
Güzel dost; almış olduğum karar üzerine antoljiden uzak kaldım.Ama dostlardan gelen haklı sitayiş üzerine kısıtlı da olsa yazmaya devam edeceğim.Bu vesileyle hoş görünüze sığınıyor bu harika seslenişe sessiz kalmak şiire haksızlık olurdu.Kutluyorum sevgi dolu güzel yüreğinizi.İçimden geldiği gibi yazdım kabul buyur.Selam ve saygılarımla.
Ömür gelip geçti resmin çizerim
İsmin bende saklı şiir yazarım
Duy sesimi artık candan bizarım
Aldığım nefeste seni ararım.
Kardeşim bu çalışmanda bir harikaydı.. Tekrar tekrar okunacak bir eser..Gönül dolusu tebrikler yazan güzel yüreğine...Sağlıcakla ve hep sevgiyle kal..Halim AKIN 10 PUAN+ANT
Kalemniz Daim olsun.Severek okudum .Tam puan
Şehrin duvarlarını örten bu sessizlik...Şehrin günahlarını örten bu yalnızlık senden kalan..Sokaklarında dize geimiş sayfalar..rüzgara tutulmuş heceler...seni sayıklayan kaldırımlar...aklara bulanmış eller..senin eserin..al bu eserini sar ..yüreğinin en kuytusuna..bir defacık ..gül...ömrüme..şehrin ağaran damlalarında..
Yüreğinizin narin sesi..yıllara meydan okuyor,sevgili Gönül Dostum,tebrikler,saygılarımla.
YÜREĞİNİZE KALEMİNİZE SAĞLIK GÖNLÜNÜZDEKİ DUYGULAR İNCİ GİBİ MISRALARA DÖKÜLMÜŞ TEBRİKLER
Belki de yanlış yerlerde aramışsınızdır. Belki de gözünüzün önünde duruyordur. Ama adı başkadır. Ne farkeder ki seven bir yürek cihana bedel değil mi? Kutlarım.
SEVGİ, ÖZLEM, SİTEM HEPSİ KARIŞMIŞ BİRBİRİNE AHENKLE, EBRU GİBİ. TEBRİKLERİM YÜREKTEN................
SEVGİLERİMLE..............İNCİ GERMENLİLER
zevkle okudum harika olmuş kaleminiz hep yazsın tebrikler Güner bey on
güner kardeşimin kalemine ve yüreğine yakışır mükemmel bir şiir okudum+10+ant
Bu şiir ile ilgili 82 tane yorum bulunmakta