Oysa, bu denli güzel değildi yokluğun...
Sensiz bir yaşama böylesine nasıl bağlandım?
Nasıl da katlandım dinmez hasretine! ! !
Tutkum, yalnızlığa koşmak mıydı?
Sana özlemlerim böylesine üreyip çoğalırken
İçime sızan, usumda günlerce yer eden sevinçler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta