Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Var olduğunu bildiğim halde
Yokmuşsun gibi seninle yaşamak.
Belki de doğduğundan beri var olmayan tek şey sensin.
Ya da hayal dünyamın içinde
Var olduğun halde
İnanmak istemediğimsindir.
çok güzeldi...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta