Bir isim değilsin sadece…
Bir milletin susarken haykırışı,
Yıkılırken yeniden ayağa kalkışı,
Karanlığın içinden doğan bir sabahsın sen
Mustafa Kemal Atatürk…
Gözlerin…
Ufka değil, yarınlara bakardı
Henüz kurulmamış düşlerin haritasını çizer gibi
Bir halkın kaderini
Sessizce yeniden yazardı.
Toprak yorgundu…
İnsan yorgundu…
Ama senin yüreğinde
Hiç yorulmayan bir memleket vardı.
Bir çocuk gülüşünde Cumhuriyet,
Bir annenin duasında umut,
Bir askerin son nefesinde vatan oldun.
Sen gittin derler…
Oysa hangi yürekten çıktın ki?
Hangi topraktan silindin?
Her bayrakta dalgalanan rüzgâr,
Her ezgide yankılanan ses
Bir parça senden değil mi?
Seni anlamak…
Bir tarihe bakmak değildir yalnız
Bir milleti sevmek,
Bir vatana adanmak,
Ve en çok da
İnsana inanmayı öğrenmektir.
Adın,
Zamanın ötesine yazılmış bir dua gibi…
Ve biz,
O duanın içinde
Sana minnetle yürüyenleriz…
05 05 2025
Şerife Gündoğdu
Kayıt Tarihi : 25.03.2026 00:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!