Seni!
Gönlümdeki izinden tanıyorum.
Menekşenin moru
suya düştüğünde
ağlıyorum.
Seni!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muhteşem..Tebrikler..Sevgilerimle.. nur@n..(+)ant..
BIRAKILIRMI.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta