Şurda pembe evdeki çocuk hayallerimiz,
Kırık ümitlerimiz her gidişle külleşen.
Ölüm bir çelik hançer, hatıraları deşen,
Ve uzayan, titreyen, çaresiz ellerimiz.
Yılların önündeyiz kürek mahkumu gibi...
Kader bu belli olmaz, belki yağmur, belki kar.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta