Seneler geçti üstümüzden.
Sırılsıklam ellerimizle duaya dururduk hani?
Hani hatırla vefasız Samet,
İyiyle kötüyü yan yana götürmeye çalışıp,
Tepetaklak olmuştu tüm planlarımız?
&
Baştepe sokak, sarsılmaz dostuklar.
Birsi evlendi şimdi,
Birisi yolunu kaybetti, patavatsızdı.
İkisi babasının işinden devam etti.
Birisi de askerde...
Bir sen kaldın geriye,
Bir sen kaldın hala anıların ışığında,
Depresif geceler yaşayan.
&
Heves ettiğimiz küçük telefonlar.
Gizlice girilen bilgisayar oyun salonları.
İddiasına oynayan onca oyun.
Duvarlara yazılan yazılar, lakaplar.
Hala duruyor bir kaçı, mahallede...
Semt hep tiryakiydi de,
Biz hiç göz göze gelemedik onunla...
&
Kışları yoğun kar yağışı etkisinde,
Arabalara atılan kartopları...
Hiç çocuk olmamış insanların ani frenleriyle,
Unutmadım yüzü kızarmış kaçan çocukları.
&
Özümüzü kaybettik, ne kalmış geriye?
Sokakta oynayan çocuk neden yok?
Görsem vermez miyim gülüşümden hediye?
Tedirgin olmakta haklılar, ne diyeceksin ailelere?
Çok değişti artık her şey...
Fazla modernlik samimiyeti öldürdü.
Hemde öyle zamanla değil;
Aniden, tek kurşunla tek gecede.
Kayıt Tarihi : 8.12.2025 21:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!