Seneler Şiiri - Dr Hayati Gönültaş

Çoktan unuttuk umutlu günleri
Gördükçe kırık dökük hayalleri
Arattı gelenler, hep gidenleri
Boşa geçmiş bildim, güzel seneler

Umarsız bir yaşam sürer ülkemde
Büyük bir acı var garip sinemde
Umut diyorlar da, hani nerede
Daha güzeldi, önceki seneler

Büyük örnek olmaz, küçük saygısız
Medyalarda infaz, hem de yargısız
Eş, dost, kardeşle epeydir dargınız
Özlüyorum nerde, eski seneler

Bir hayat öyle ki, tadı tuzu yok
Türküler çalıyor sazı sözü yok
İnan eskiyi çok arıyorum çok
İnsanlık bitmiş, geçtikçe seneler

Ekmek paylaşılan günleri anarım
Bu kadar bencillik neden, şaşarım
Gidiş hayra değil, ona yanarım
Özelmiş, hor baktığımız seneler

Eskiden sohbetin tadı olurdu
Azimliydi herkes, vakur dururdu
Cahiller bile yol, yordam bilirdi
Hatır gönül bitti, gitti seneler

Yenir, içilir dolardı bereket
Birlikten doğmuştu, özde selamet
Bilmezdi kimse nedir ki ihanet
Değişti dünyamız, kayıp seneler

Yakın kıyamet, uyan kendine gel
Yıkar ocağını, coşar da bir sel
Yerleşir yurduna bir yabani el
Eskiler de gitti, geçti seneler

Geldik, yaşandı, bir ömür tükendi
Bu kadar çaba, hırs bilmem nedendi
Bizi bitiren ki hep senelerdi
Dönüp, başa sarmaz yitik seneler

Bu kadar üzülmek kâfi Hayati
Takılma, çok kısa dünya hayatı
Yaşlılık kesiyor gücü, takati
Gidip de gelmiyor geri seneler
Ölünce saymıyor seni seneler