Ben ki bin yaşındayım.
Ölümler de gördüm ipe sapa gelmez savaşlarda.
Bir yaşamdan bir yaşama bir aşktan diğerine koştum soluk soluğa.
Tanrıya çok dua ettim verdikleri için
bazense ölümü istedim yok pahasına.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta