Ne şemsiyem vardı elimde
Ne de çerçevede bir yer sığınacak
Öyle apansız boşandın üstüme
Bardaktan boşanırcasına
İnsan bunca ıslanır ancak.
Öyle sıkı kapalıydı ki kalbim
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta