Sensizlik öylesine zorki anlatamam
Sessizliğime yenilmek üzereyim belkide
Hayallerim azar azar bitmekte hergün
Göremez oldum gülüşlerini
Gündüzlerim sadece karanlık
Gözlerinin ışıltısı yok artık gözlerimde
Bedenim titremekte üşüyor ve çaresiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta